آلودگی پلاستیک در حال افزایش است – توافق نامه برنامه ریزی شده سازمان ملل برای محدود کردن آن باید جاه طلب باشد

مصرف پلاستیک در سراسر جهان بالون است. بیش از نیمی از پلاستیک های پلاستیکی پس از سال 2000 ایجاد شده است. در مسیر فعلی ، تولید جهانی سالانه تا سال 2050 دو برابر می شود ، با این که بخش بزرگی از این پلاستیک یکبار مصرف است و در حال حاضر کمتر از 10 ٪ زباله های پلاستیکی بازیافت می شود ، تولید همچنان به جعل زمین و محیط زیست دریایی ادامه خواهد داد.

این پیشینه آخرین دور مذاکرات تحت کشورهای ملت یک کشور برای آلودگی پلاستیک است که اکنون کمتر از یک ماه است. مذاکره کنندگان و ناظران از مردم در سراسر جهان از 5 تا 14 اوت در ژنو ، سوئیس جمع می شوند و به امید موافقت با متنی که می تواند تفاوت معنی داری ایجاد کند.

تاکنون این مکالمات بارها توسط ملل با علاقه زیادی به تولید نفت و پلاستیک از جمله عربستان سعودی ، ایران ، روسیه و چین مورد نقض و به تأخیر قرار گرفته است. آن کشورها ، که خود را “مانند مانند” می نامند ، اصرار دارند که این قرارداد فقط بازیافت و مصرف پلاستیک را در بر می گیرد و برای مخالفت با محدودیت ها در تولید پلاستیک و خاص ، به نام مواد شیمیایی. از آنجا که کوه رو به رشد تحقیق ، مقیاس مشکل آلودگی پلاستیک ، محققان ، دولت ها و جامعه مدنی را در معرض دید قرار می دهد ، آنها باید با این حرکات مخالف باشند و رضایت یک پیمان بلندپروازانه و سالم را تضمین کنند.

دو مطالعه ارسال شده در این هفته در ذات من باید بدون شک در مورد اضطراری اوضاع ، مذاکره کنندگان را ترک کنم. یکی به طور خاص در آلودگی پلاستیک های دریایی نقش دارد. تاکنون توجه به این موضوع عمدتاً بر آلودگی قابل مشاهده ، ماکروسکوپی ، نمونه ای از تصاویر لاک پشت که در دارندگان پلاستیک گرفته شده و از زباله های پلاستیکی دور ریخته شده ، شسته شده در سواحل جزیره یا تجمع در سیم های اقیانوسی متمرکز شده است. Sophie Ten Hietbrink از دانشگاه اوترخت در هلند و همتایان آن در عوض بر مطالعات کمتری با یک مشکل نانوپلاستی متمرکز شده اند ، که شامل ذرات اندازه گیری کمتر از 1 میکرومتر قطر است. آنها برای اندازه گیری گسترش این ذرات در اقیانوس اطلس از تکنیک های پیچیده MAS استفاده کردند (S. ده هیتبرینک و همکاران ذات 643412-416 ؛ 2025).

نانوپلاستیک بیشتر آلاینده های پلاستیکی در اقیانوس اطلس شمالی را تشکیل می دهد

محققان نانوپلاستی را در کلیه نمونه های جمع آوری شده ، از مناطق ساحلی تا اواسط اقیانوس و در اعماق مختلف پیدا کردند. در بزرگترین لایه متوسط ​​تا اقیانوس اطلس شمالی نیمه گرمسیری ، این تیم تخمین می زند که می تواند 27 میلیون تن نانوپلاستی داشته باشد. این نویسندگان می گویند که این در همان محدوده است ، یا بیش از برخی تخمین های قبلی از میزان زباله های پلاستیکی دریایی موجود در اقیانوس جهانی است.

در مطالعه دوم ، لورا مونتلوس از دانشگاه علوم و فناوری دانشگاه نروژ در ترونهایم و همکارانش بیش از 16000 ماده شیمیایی فردی موجود در پلاستیک یا شرکت کننده ، عمداً یا در غیر این صورت را در تولید خود شناسایی می کنند (L. Monclús و همکاران ذات 643349-355 ؛ 2025). در میان آنها ، آنها بیش از 4200 “ماده شیمیایی اضطراب” را شناسایی کرده اند – کسانی که به طور طبیعی در محیط زیست نمی شوند یا سمی هستند.

جمع آوری معاهدات بین المللی دشوار است و روند آن زمان می برد. علم نوظهور بر لزوم یک متن معنی دار از قرارداد تأکید می کند ، که شامل محدودیت های تولید و تعیین قوانین اساسی برای تنظیم بهتر است ، حتی اگر این احتمالاً پس از توافق متن نیاز به کار بعدی داشته باشد. نکته مثبت این است که بسیاری از کشورها با این کار در این زمینه حضور دارند. اگرچه دور قبلی مذاکرات در پوسان ، کره جنوبی ، در ماه دسامبر به پایان رسید ، “ائتلاف جاه طلبی بالا” بیش از 70 حزب – از جمله اتحادیه اروپا ، استرالیا ، کانادا و انگلستان – اظهاراتی را امضا کردند که اصرار بر یک قرارداد برای کاهش و تنظیم تولید شیمیایی دارد. ایالات متحده در این ائتلاف حزبی نبود ، اما در ابتدا از محدودیت های تولید حمایت می کرد. با این حال ، او اواخر سال گذشته در آخرین روزهای دولت رئیس جمهور جو بایدن به این مقام بازگشت. موقعیت فعلی او مشخص نیست.

اقدام مستقل

به دور از مذاکرات برای پیمان سازمان ملل ، گروه های کشورها به طور مستقل شروع به عمل می کنند. به عنوان مثال ، در سال 2019 ، اتحادیه اروپا دستورالعمل پلاستیک یکبار مصرف خود را تصویب کرد ، یک قانون کامل اتحادیه اروپا برای کاهش تولید پلاستیک یکبار مصرف. این دستورالعمل 90 ٪ از کل بطری های پلاستیکی ، که برای بازیافت تا سال 2029 جمع آوری می شود ، با هدف میانی 77 ٪ امسال جمع آوری می شود. همچنین در سال جاری ، تمام بطری های نوشیدنی ساخته شده از پلاستیک پلی اتیلن تفاتالات یا PET ، باید حداقل 25 ٪ مواد بازیافت شده را شامل شود. مکان های دیگر ، از جمله کانادا و نیو ساوت ولز در استرالیا ، ممنوعیت هایی را برای برخی از موارد پلاستیکی یکبار مصرف یکبار معرفی کرده اند.

قرارداد پلاستیک سازمان ملل: اجازه ندهید لابی ها محققان را غرق کنند

چنین ابتکاراتی باید مورد استقبال قرار گیرد ، اما مذاکره کننده هایی که به ژنو مراجعه می کنند باید جسورانه تر باشند. کسانی که طرفدار توافق معروف تر هستند ادعا می کنند که کاهش تولید و تنظیم مواد شیمیایی برای نگرانی ، شغل و بنابراین معیشت ، به ویژه برای نسل های آینده را تهدید می کند. اما این یک انتخاب نادرست است. یافتن گزینه های پلاستیک از ایجاد صنایع و مشاغل جدید پشتیبانی می کند. و نسل های فردا نیز به یک سیاره مناسب احتیاج دارند.

اگر یک قرارداد در ژنو یا یک قرارداد ضعیف که محدودیت های معنی داری در تولید یا تنظیم مواد شیمیایی ایجاد نمی کند ، توافق نمی شود ، برخی از محققان از برنامه B حمایت می کنند ، با کشورهای ائتلاف جاه طلبی بالا که به دنبال توافق قوی تر در خارج از فرایند سازمان ملل هستند. هیچ گزینه ای نباید خارج از جدول باشد ، اما تمرکز فوری باید بر پیروزی در استدلال ها و ذهن ها و دستیابی به یک قرارداد قوی در روند سازمان ملل باشد. از این گذشته ، هیچ سیاره B وجود ندارد.