زمین در حال پایان دادن به گرم ترین سال خود در 174 سال اخیر و احتمالاً 125000 سال است.
امواج گرمای بی امان فونیکس و آرژانتین را سوزاند. آتش سوزی جنگل ها در سراسر کانادا بیداد کرد. سیل در لیبی جان هزاران نفر را گرفت. در زمستان، صفحه یخی در دریاهای تاریک اطراف قطب جنوب بود کاهش بی سابقه.
دمای جهانی امسال فقط رکوردهای قبلی را شکسته است. آنها را در خاک رها کردند. از ژوئن تا نوامبر، جیوه ماه به ماه از نمودارها بالا رفت. دمای دسامبر تا حد زیادی بالاتر از حد نرمال باقی ماند: بسیاری از ایالت های شمال شرقی این هفته انتظار شرایط بهاری را دارند.
به همین دلیل است که دانشمندان در حال بررسی شواهدی هستند – از اقیانوس‌ها، فوران‌های آتشفشانی، حتی آلودگی کشتی‌های باری – تا ببینند آیا امسال ممکن است چیز جدیدی در مورد آب و هوا و آنچه که ما با آن انجام می‌دهیم نشان دهد یا خیر.
یکی از فرضیه‌ها، شاید نگران‌کننده‌ترین فرضیه، این است که گرمایش جهانی در حال شتاب گرفتن است، که اثرات تغییرات آب و هوایی سریعتر از قبل به سمت ما می‌رود. کریس اسمیت، دانشمند آب و هوا در دانشگاه لیدز می گوید: «آنچه ما واقعاً به دنبال آن هستیم، مجموعه ای از شواهد تأییدکننده است که همه در یک جهت هستند. «سپس ما به دنبال علت می گردیم. و این واقعا جالب خواهد بود.”
به همان اندازه که دمای امسال بسیار شدید بود، اما محققان را غافلگیر نکرد. مدل‌های محاسباتی دانشمندان طیفی از دماهای پیش‌بینی‌شده را ارائه می‌دهند و گرمای سال ۲۰۲۳ هنوز در این محدوده است، البته در بالاترین حد.
اندرو دسلر، دانشمند جو در دانشگاه تگزاس A&M گفت: یک سال استثنایی به خودی خود برای نشان دادن نقص در مدل های کامپیوتری کافی نیست. دمای جهانی مدت‌هاست که به دلیل عوامل چرخه‌ای مانند ال نینو، الگوی آب و هوایی که در بهار ظاهر شد و از آن زمان تقویت شده است، حول یک روند گرمایش ثابت در نوسان بوده است، که احتمالاً نشان دهنده گرمای بیشتر در سال 2024 است.
دکتر دسلر گفت: «موقعیت پیش‌فرض شما باید این باشد که «مدل‌ها درست هستند». تا زمانی که شواهد بیشتری به دست نیامد، نمی‌خواهم بگویم که «آب و هوا را مختل کرده‌ایم» یا چیزی عجیب در حال وقوع است.»
یکی از مواردی که محققان به دنبال آن خواهند بود این است که آیا ممکن است اتفاق غیرمنتظره ای در اثر متقابل دو تأثیر عمده آب و هوا رخ دهد: اثر گرم شدن گازهای گلخانه ای مانند دی اکسید کربن و اثر خنک کننده سایر انواع آلودگی های صنعتی.
در بیشتر 174 سال گذشته، انسان آسمان را با گازهای گلخانه ای و آئروسل ها یا ذرات ریز از دودکش ها، لوله های اگزوز و دیگر منابع پر کرده است. این ذرات در صورت استنشاق برای ریه ها مضر هستند. اما در اتمسفر، تابش خورشیدی را منعکس می‌کنند و تا حدی اثر جذب گرما دی اکسید کربن را خنثی می‌کنند.
با این حال، در دهه های اخیر، دولت ها شروع به کاهش آلودگی هوا به دلایل بهداشت عمومی کرده اند. این در حال حاضر منجر به تسریع افزایش دما از سال 2000 شده است. دانشمندان محاسبه می کنند.
و در یک گزارش بسیار مورد بحث در ماه گذشتهجیمز ای. هانسن، محقق آب و هوا، استدلال می‌کند که دانشمندان بسیار دست‌کم گرفته‌اند که اگر ملت‌ها آئروسل‌ها را بدون کاهش انتشار کربن پاک کنند، سیاره در دهه‌های آینده چقدر بیشتر گرم خواهد شد.
همه دانشمندان قانع نشده اند.
قبول استدلال هایی مانند دکتر هانسن سخت است مدل ها رتو کنوتی، فیزیکدان آب و هوا در ETH زوریخ سوئیس گفت: در دهه های اخیر. در سال‌های اخیر، دانشمندان همچنین کشف کرده‌اند که گرمایش جهانی نه تنها با میزان گرمای محبوس شده در نزدیکی سطح زمین، بلکه بر اساس نحوه و مکان توزیع آن گرما در سراسر سیاره تعیین می‌شود.
دکتر کنوتی گفت که نتیجه گیری با اطمینان مبنی بر اینکه گرم شدن در حال افزایش است را دشوارتر می کند. او گفت تا زمانی که ال نینوی فعلی به پایان نرسد، بعید است که بتوانیم ادعای قطعی داشته باشیم.
تعیین مقیاس دقیق اثر آئروسل نیز دشوار بود.
بخشی از چگونگی خنک کردن سیاره توسط ذرات معلق در هوا با روشن تر کردن ابرها و انحراف بیشتر تابش خورشید است. تیانله یوان، ژئوفیزیکدان ناسا و دانشگاه مریلند، شهرستان بالتیمور، گفت: اما ابرها به طرز شیطانی پیچیده هستند، می آیند و می روند و آثار کمی برای مطالعه دانشمندان باقی می گذارند. او گفت: «به همین دلیل است که اساساً یک مشکل سخت است.
آئروسل ها امسال به دلیل مقررات بین المللی 2020 که آلودگی کشتی ها را محدود می کند، مورد توجه ویژه قرار گرفتند. دکتر یوان و دیگران در تلاشند تا با محدود کردن ذرات معلق در هوا که منعکس کننده نور خورشید هستند، تعیین کنند که چه میزان تنظیم ممکن است دمای جهانی را در سال های اخیر افزایش داده باشد.
استدلال دکتر هانسن برای گرم شدن سریعتر تا حدی بر بازسازی تغییرات آب و هوایی بین عصرهای یخبندان در 160000 سال گذشته استوار است.
استفاده از گذشته های دور زمین برای استنباط درباره آب و هوا در سال ها و دهه های آینده می تواند دشوار باشد. باربل هونیش، دانشمند رصدخانه زمین لامونت-دوهرتی کلمبیا، گفت: با این حال، تاریخ عمیق این سیاره نشان می دهد که دوران کنونی چقدر خارق العاده است.
برای مثال، پنجاه و شش میلیون سال پیش، تحولات زمین‌شناسی، دی‌اکسید کربن را به اتمسفر در مقادیری که انسان‌های امروزی اضافه می‌کنند، اضافه کردند. درجه حرارت بالا رفت. اقیانوس ها اسیدی شده اند. گونه ها به طور دسته جمعی از بین می روند.
دکتر هونیش در آن زمان گفت: «تفاوت این است که حدود 3000 تا 5000 سال طول کشید تا به آنجا برسیم.» در مقایسه با چندین قرن امروز.
پس از آن، زمین حتی بیشتر طول کشید تا این دی اکسید کربن اضافی را خنثی کند: حدود 150000 سال.
نادیا پوپوویچ گزارش کمک کرد
