قرار دادن آزمایشگاه در معرض دید عموم چه چیزی در مورد صداقت به ما آموخت؟

ساخت آزمایشگاه در موزه عمومی

با هدف دوگانه تحقیق و اطلاع رسانی، ما با Donders Citylab، ابتکار موسسه داندر برای مغز، شناخت و رفتار در دانشگاه رادبود، همکاری کردیم، که هدف آن پرورش کنجکاوی در بین عموم مردم در مورد بینش علمی در مورد مغز و رفتار انسان و ایجاد فرصت هایی برای عموم و محققان برای یادگیری از یکدیگر است.

این پروژه در muZIEum، یک موزه آموزشی که به افزایش آگاهی در مورد اختلالات بینایی در نایمگن، هلند اختصاص دارد، انجام شد. برای نزدیک‌تر کردن علم به عموم، سه کیوسک با صفحه نمایش لمسی در محوطه انتظار شلوغ موزه نصب کردیم، با مواد تبلیغاتی که بازدیدکنندگان را تشویق می‌کرد تا در تصمیم‌گیری کوتاه ما شرکت کنند. به این ترتیب مرز بین «شرکت کننده» و «بازدیدکننده» با هم ادغام شده است. افرادی که به طور معمول هرگز وارد آزمایشگاه دانشگاهی نمی شوند، به عنوان همکاران پژوهشی در پاسخ به سؤالات مربوط به رفتار و تصمیم گیری می پردازند.

نکته مهم این است که هیچ آزمایش‌کننده‌ای در نزدیکی، هیچ انگیزه پولی و هیچ غرفه‌ای آرام وجود نداشت. مردم در حالی که منتظر شروع گشت و گذار در موزه خود بودند، در میان گفتگوها، با بچه های همراه یا در حین گردش بعد از ظهر با همکلاسی ها، همکاران، دوستان یا خانواده، با این کار مواجه شدند.

این محیط دقیقاً همان چیزی را ایجاد کرد که ما به دنبال آن بودیم: محیطی که در آن تصمیمات به طور واقعی، سریع و بدون ذهنیت “آزمایشگر” که اغلب با مشارکت آزمایشگاهی همراه است، گرفته می شد. به‌جای حذف نویز از دنیای واقعی، تصمیم گرفتیم آن را به عنوان بخش مهمی از درک رفتار که به طور طبیعی ایجاد می‌شود، بپذیریم. بنابراین، چالش ایجاد یک کار بصری بود که در کمتر از پنج دقیقه توسط بازدیدکنندگانی از کودکان مدرسه‌ای گرفته تا مستمری بگیران تکمیل شود، اما به اندازه کافی دقیق برای استخراج بینش‌های رفتاری معنادار بود.

هسته اصلی کار ما بازی Ultimatum بود، ابزاری اساسی در مطالعه عدالت [1,2]. این کار به این صورت است: یک نفر مبلغی پول دریافت می کند و پیشنهاد می کند که چگونه آن را بین خود و شخص دیگری تقسیم کند. پاسخ دهنده می تواند بپذیرد (هر دو مبالغ پیشنهادی را دریافت می کنند) یا رد کنند (هر دو چیزی دریافت نمی کنند). از آنجایی که رد کردن پرهزینه است، انتخاب رد پیشنهاد ناعادلانه به طور گسترده به عنوان شواهدی از بیزاری از نابرابری تفسیر می شود. [1,2].

در نسخه ما، بازدیدکنندگان نقش پاسخ دهندگان را بازی کردند و چهار پیشنهاد (دو پیشنهاد سخاوتمندانه و دو خودخواه) از طرف شرکای ناشناس بازی دریافت کردند. قبل از تصمیم گیری، آنها این فرصت را داشتند که تا پنج نمونه از پیشنهادات قبلی آن شریک به دیگران را ببینند. اینکه آیا مردم این را انتخاب کردند و چگونه از آن استفاده کردند، در مرکز مطالعه قرار گرفت.

بازتولید جلوه های کلاسیک عدالت در تنظیمات روزمره

اولین سوال ما این بود که آیا یافته‌های حاصل از دهه‌ها تحقیق آزمایشگاهی در این زمینه طبیعی‌تر باقی می‌ماند؟ نتایج ما نشان می دهد که آنها انجام می دهند.

پیشنهادهای سخاوتمندانه در بیش از 92٪ پذیرفته شد، در حالی که پیشنهادات خودخواهانه فقط در 34٪ پذیرفته شد، که دقیقاً منعکس کننده مطالعات آزمایشگاهی تشویق شده است. [2]. این نشان می‌دهد که مکانیسم‌های روان‌شناختی اساسی در قضاوت‌های عادلانه در خارج از محیط‌های کنترل‌شده باقی می‌مانند.

به این ترتیب، هنجارهای عدالت حتی در محیط های عمومی و کنترل نشده قوی و برجسته به نظر می رسند. اما محیط موزه نیز به ما اجازه داد تا فراتر از تکرار حرکت کنیم.

اهمیت شگفت انگیز اطلاعات نمونه گیری

یک یافته مهم این بود که اکثریت قریب به اتفاق شرکت کنندگان تصمیم گرفتند اطلاعات مربوط به رفتار گذشته شرکای خود را در بازی ببینند. در هر چهار شریک، 79 تا 89 درصد از شرکت‌کنندگان حداقل یک جعبه را باز کردند که پیشنهادات تاریخی را نشان می‌داد.

چرا این مهم است؟ رفتار گذشته پیشنهاد دهنده از نظر تئوری برای تصمیم گیری در بازی اولتیماتوم غیر ضروری است. از دیدگاه انتخاب منطقی، شرکت کنندگان فقط باید شکاف در روند فعلی را در نظر بگیرند. با این حال، مردم می‌خواستند بدانند که پیشنهاد دهنده قبلاً با دیگران چگونه رفتار کرده است، و در واقع تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که انتظارات به شدت پاسخ‌های پیشنهادی را شکل می‌دهند. [3,4].

این اطلاعات گذشته تفاوت را ایجاد کرد. شرکت کنندگان نمونه به نقض هنجارهای انصاف بسیار حساس تر بودند. هنگامی که یک پیشنهاد دهنده که قبلاً بزرگوار بود ناگهان یک پیشنهاد خودخواهانه ارائه کرد، نرخ رد در میان افراد نمونه به شدت افزایش یافت. در مقابل، زمانی که یک پیشنهاد خودخواه به طور مداوم پیشنهاد خودخواهانه دیگری ارائه داد، نمونه گیری تأثیر کمی داشت، یعنی شرکت کنندگان قبلاً انتظار بی عدالتی را داشتند. به بیان ساده، خودخواهی غیرمنتظره می تواند بیشتر از خودخواهی مورد انتظار آسیب زا باشد.

این عدم تقارن یک فرآیند روانشناختی کلیدی را نشان می دهد: افراد از اطلاعات به دست آمده داوطلبانه برای ایجاد انتظارات در مورد شرکای اجتماعی استفاده می کنند و این انتظارات قضاوت های ناعادلانه را شکل می دهند. نمونه فقط اطلاعات اضافی را ارائه نکرد، بلکه نحوه تفسیر شرکت کنندگان از همان پیشنهاد را تغییر داد.

انصاف در زندگی روزمره: سن، زمان و ریتم تصمیم گیری

غنای مجموعه داده های ما به ما این امکان را می دهد که الگوهای رفتاری را که به ندرت در مطالعات آزمایشگاهی مشاهده می شود، بررسی کنیم. دو مورد برجسته بودند:

سن مهم بود شرکت‌کنندگان مسن‌تر احتمال بیشتری داشت که پیشنهادات را به طور کلی بپذیرند، از جمله پیشنهادات غیرمنصفانه، مطابق با تحقیقاتی که حاکی از افزایش اجتماعی بودن در طول عمر است. [5].

زمان روز بر جستجوی اطلاعات تأثیر گذاشت. نمونه گیری در طول روز افزایش یافت، با سطوح بالاتر در بعد از ظهر نسبت به صبح، در حالی که پذیرش ثابت باقی ماند. این الگوها توسط شواهد در حال ظهور از نوسانات روزانه در روند تحقیقات پشتیبانی می شوند [6]و نشان می‌دهد که هنجارهای انصاف پایدار هستند، اما رفتار پژوهشی از ریتم‌های زمانی پیروی می‌کند، جنبه‌ای که تحقیقات آزمایشگاهی استاندارد به ندرت نشان می‌دهد.

چرا این رویکرد روش شناختی اهمیت دارد

این مطالعه ارزش تحقیقات آزمایشگاهی و پتانسیل رویکردهای علم شهروندی در تحقیقات روانشناختی را نشان می دهد.

هزاران بازدیدکننده مستقیماً در آزمایش ما شرکت کردند و از طریق یک گفتگوی آموزشی درباره عدالت، تصمیم‌گیری و انتظارات اجتماعی یاد گرفتند. در عین حال، با تعیین تکلیف رفتاری در یک فضای عمومی واقعی، به مجموعه بزرگ و ناهمگونی از شرکت‌کنندگان دسترسی پیدا کردیم و تنوع طبیعی را در کنجکاوی اجتماعی و تصمیم‌گیری مشاهده کردیم.

برای این پروژه، تلاش های هماهنگ همه بازیگران درگیر، از جمله muZIEum، بسیار مهم بود که فضای عمومی مورد نیاز برای این تلاش را فراهم کرد و نه تنها یک فضا، بلکه میل به جاسازی تحقیق در جریان روز بازدیدکنندگان خود را نیز ارائه داد.

نگاه به جلو

به طور کلی، تحقیقات ما نشان داد که: هنجارهای انصاف در خارج از محیط آزمایشگاهی وجود دارند. مردم به طور داوطلبانه به دنبال اطلاعات اجتماعی هستند، حتی در صورت غیرضروری. انتظارات شکل گرفته از نمونه گیری به شدت قضاوت های عادلانه را شکل می دهد. و پویایی های جمعیتی و زمانی بر جستجوی اطلاعات تأثیر می گذارد.

یافته‌های ما چندین سؤال را مطرح می‌کند: چگونه انتظارات نمونه‌سازی شده بر قضاوت‌ها در تعاملات پیچیده‌تر تأثیر می‌گذارند؟ چه فرآیندهای بیولوژیکی یا انگیزشی زیربنای الگوهای روزانه ای است که مشاهده می کنیم؟ چگونه این بینش‌ها می‌توانند سیاست‌هایی را که برابری و شفافیت دغدغه‌های اصلی هستند، نشان دهد؟

با تعیین یک کار تجربی کلاسیک در یک محیط اجتماعی، ما نه تنها قصد داشتیم عدالت را به روشی متفاوت مورد مطالعه قرار دهیم، بلکه همچنین نشان دهیم که وقتی تحقیقات روان‌شناختی به فضاهایی که به طور طبیعی تصمیم‌گیری‌های اجتماعی گرفته می‌شوند، چه چیزی ممکن می‌شود. ما امیدواریم که این کار با برجسته کردن ارزش علمی شرکت کنندگان در جلسه در جایی که در حال حاضر هستند، تحقیقات بیشتر در مورد پروژه های سالم زیست محیطی در جوامع را تشویق کند.

مراجع

1. Güth, W., Schmittberger, R. & Schwarze, B. (1982). تحلیل تجربی چانه زنی اولتیماتوم مجله رفتار و سازمان اقتصادی3، 367-388.

2. Sanfey، AG (2007). تصمیم گیری اجتماعی: بینش هایی از نظریه بازی و علوم اعصاب علم318، 598-602.

3. Sanfey، AG (2009). انتظارات و تصمیم گیری اجتماعی ذهن و جامعه8، 93-107.

4. چانگ، ال جی و سانفی، AG (2013). انتظارات بزرگ: محاسبات عصبی زیربنای هنجارهای اجتماعی. اسکن8، 277-284.

5. ماتسوموتو، ی و همکاران. (2016). رفتار اجتماعی با افزایش سن در پنج بازی اقتصادی افزایش می یابد. طبقه اول11, e0158671.

6. گولو، ک. و همکاران. (2019). آیا زمان روز بر تنوع طلبی تأثیر می گذارد؟ مجله تحقیقات مصرف کننده46، 20-35.