ستاره شناسان یک منظومه ستاره ای قابل توجه با شش سیاره را کشف کرده اند که شبیه هیچ سیاره ما نیست منظومه شمسی. بر اساس تحقیقات جدید، هر شش سیاره در رزونانس با یکدیگر به دور یک ستاره می گردند و ریتم تزلزل ناپذیری را دنبال می کنند که میلیاردها سال به طول انجامیده است.
به دلیل این تشدید خاص، بیرونی‌ترین سیاره در منظومه یک دور کامل به دور ستاره‌اش می‌چرخاند، در همان زمان که درونی‌ترین سیاره برای تکمیل شش دور طول می‌کشد. چهار سیاره دیگر از الگوهای ریتمیک مشابهی پیروی می کنند و در چیزی که محققان آن را “والس” کیهانی دقیق می نامند حرکت می کنند.
جزئیات این سیستم عجیب با نام HD 110067 در 29 نوامبر منتشر شد در مجله Nature.
یکی از نویسندگان این مطالعه، «سیستم HD 110067 به چند دلیل قابل توجه است هیو آزبورنیک دانشمند در دانشگاه برن در ایمیلی به Live Science گفت. اولین مورد این است که هر شش سیاره دارای مدارهایی هستند که به طور کامل با یکدیگر تنظیم شده اند که به آن رزونانس می گویند، که نادر است. دوم این است که ستاره بسیار درخشان است. این درخشان ترین ستاره ای است که تاکنون برای بیش از چهار سیاره در حال عبور یافت شده است.”
متصل: ستاره شناسان درخشش درخشان 2 سیاره عظیم را که در منظومه ستاره ای دور با هم برخورد کردند، مشاهده کردند
اکتشاف یک منظومه سیاره ای صلح آمیز
شش سیاره فراخورشیدی یا سیارات فراخورشیدی، به دور یک ستاره زرد درخشان می چرخد که در فاصله 100 سال نوری از زمین در صورت فلکی کما برنیکس قرار دارد. این جهان های دور دارای عرضی بین زمین و غول یخی نپتون هستند، که آنها را مینی نپتون یا “زیر نپتون” می کند.
اگرچه زیر نپتون ها رایج ترین سیارات در جهان هستند راه شیری، جهان هایی با این اندازه در منظومه شمسی وجود ندارند. بنابراین، سیستم HD 110067 می‌تواند به اخترشناسان کمک کند تا چگونگی توسعه سیاره‌های فراخورشیدی مانند این را بررسی کنند و چرا منظومه شمسی فاقد زیرنپتون‌ها است.
این واقعیت که این شش سیاره هنوز به صورت ریتمیک به هم مرتبط هستند، برای دانشمندان در مورد وجود صلح آمیزی که تاکنون از آن لذت برده اند صحبت می کند. این به این دلیل است که وقتی ابرهای گاز و غبار در اطراف ستارگان تازه متولد شده در حال فروپاشی هستند، سیارات را ایجاد می‌کنند، این جهان‌های اولیه اغلب در رزونانس هستند، اما رویدادهای متلاطم این ریتم را از بین می‌برند.
آزبورن توضیح داد: “ما می دانیم که این تشدیدها با شکل گیری سیارات شکل می گیرند، بنابراین این بدان معناست که سیارات باید تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده باشند – بدون رانش مداری، برخورد یا کاهش جرم برای میلیاردها سال.”
این تیم در سال 2020، زمانی که مشاهدات انجام شده با ماهواره بررسی سیارات فراخورشیدی گذر ناسا (TESS) یک فرورفتگی در نور ستاره HD 110067 را نشان داد، این تیم شروع به مطالعه دقیق این سیستم کرد، که نشان می‌دهد یک سیاره ناشناخته در حال عبور یا “گذر” از او است. صورت، جلوی بخشی از نور او را که از زمین دیده می شود، می گیرد.
پس از آن مشاهدات، TESS چندین فرورفتگی دیگر پیدا کرد که باعث شد تیم با ویژگی‌های یک ماهواره فراسیاره‌ای (CHEOPS) نگاهی دقیق‌تر بیندازند، که نشان داد سیگنال‌ها از شش سیاره هستند که همگی از روی ستاره خود می‌گذرند – یک آرایش نادر. در واقع.
آزبورن گفت: “با اطلاعاتی که ما فقط از TESS و CHEOPS داشتیم، مدار سه سیاره بیرونی ناشناخته بود.” اما از آنجایی که دیدیم آنها در یک حلقه تشدید هستند، به ما این امکان را داد که مدار آنها را کاملاً پیش‌بینی کنیم و مشاهدات بعدی نشان داد که پیش‌بینی‌های ما درست بوده است. این اولین باری است که این رزونانس ها در کشف سیارات جدید مؤثر بوده اند.»
رزونانس به این معنی است که نزدیکترین جهان به ستاره یک مدار را در 9.1 روز زمینی، سیاره بعدی در 13.6 روز، سوم در 20.5 روز، چهارم در 30.8 روز، پنجم در 41 روز و بیرونی ترین سیاره در 54.7 روز روز انجام می دهد. . بنابراین، به ازای هر مدار ستاره بیرونی، ستاره درونی شش مدار را تکمیل می کند – یک تشدید 6:1. رزونانس های دیگر بین جفت های مختلف سیارات در منظومه 3:2، 3:2، 3:2، 4:3 و 4:3 است.
سیارات با ریتم و غیره
نویسنده اصلی این مطالعه، علاوه بر این رزونانس، سیارات HD 110067 در نوع خود جالب هستند. رافائل لوکستاره شناس در دانشگاه شیکاگو، در یک کنفرانس مطبوعاتی در روز سه شنبه (28 نوامبر).
او گفت قطر سیارات دو تا سه برابر زمین است. و در حالی که تیم کاملاً از ترکیب سیارات مطمئن نیستند، به نظر می رسد که آنها از یخ یا سنگ ساخته شده اند، با چگالی کم که به اتمسفر گسترده هیدروژن و هلیوم اشاره دارد. حتی ممکن است سیارات بیشتری به دور HD 110067 در حال گردش باشند.
از آنجایی که تمام سیارات از مقابل ستاره خود عبور می کنند و آن ستاره بسیار درخشان است، این جهان ها از ساده ترین سیارات فراخورشیدی برای شناسایی هستند. آزبورن گفت، این نوع سیستم‌ها «ارزش وزنشان به طلا را دارند» و او مطمئن است که ارزش دارند تلسکوپ فضایی جیمز وب به زودی قادر خواهند بود اتمسفر سیاره ای خود را مشاهده کنند و به طور بالقوه مولکول هایی مانند متان را شناسایی کنند که می تواند اقیانوس های زیرین را نشان دهد.
