نویسنده به همراه خانم نیما، پرستار NPAP در طی یک سزارین اورژانسی در بیمارستان ارجاع سنت. نداندا بندیکت، نداندا، تانزانیا.
دکتر کیتزمن عزیز، پس بیایید شروع کنیم: چگونه ارائه دهندگان بیهوشی غیرپزشکی به بهبود دسترسی به مراقبت ایمن در مناطق دورافتاده کمک می کنند؟
در بسیاری از کشورهای کم درآمد و با درآمد متوسط پایین (LICs و LMIC)، متخصصان بیهوشی (بیهوشی) بسیار کمی وجود دارند. به عنوان مثال، تانزانیا تقریباً یک متخصص بیهوشی به ازای هر میلیون نفر جمعیت دارد، در مقایسه با تقریباً یک متخصص بیهوشی به ازای هر 50000 تا 100000 نفر در هند و یک نفر به ازای هر 1000 تا 10000 نفر در بسیاری از کشورهای اروپایی.
جراحی را نمی توان بدون بیهوشی انجام داد. در بسیاری از کشورها و مناطق، اکثر عمل ها بدون ارائه دهندگان بیهوشی غیرپزشک (NPAP) انجام نمی شود و بسیاری از بیماران بدون درمان می میرند. NPAP ها برای امکان پذیر ساختن جراحی، به ویژه روش های اورژانسی مانند سزارین، جراحی برای عوارض حین و بعد از زایمان، جراحی اورژانسی شکم و مراقبت های تروما ضروری هستند. NPAP های آموزش دیده و واجد شرایط جان بی شماری را نجات می دهند. با این حال، تعداد آنها بسیار کم است، به خصوص در جنوب صحرای آفریقا.
چالش های اصلی ارائه بیهوشی ایمن در محیط های کم منابع، به ویژه برای مراقبت از مادر چیست؟
چالش های اصلی کمبود پرسنل آموزش دیده، اکسیژن، تجهیزات و خون برای انتقال خون است. مراقبت از مادر به ویژه نیازمند است زیرا پزشکان اغلب از دو بیمار به طور همزمان مراقبت می کنند – مادر و نوزاد. در بسیاری از محیط های کم منابع، مراقبت های بیهوشی توسط یک پزشک ارائه می شود. این می تواند در مواقع اضطراری که چندین دست مورد نیاز است بسیار چالش برانگیز باشد. اورژانس های زایمان، مانند خونریزی شدید، می توانند به طور ناگهانی رخ دهند و نیاز به مداخله فوری برای جلوگیری از شوک تهدید کننده زندگی دارند. یکی از سخت‌ترین موقعیت‌ها، مدیریت همزمان یک مادر بدحال و یک نوزاد آسیب‌دیده است، به‌ویژه زمانی که هیچ متخصص اطفال یا دستیار آموزش دیده برای کمک وجود نداشته باشد.
یکی دیگر از چالش های اصلی عدم تامین اکسیژن قابل اطمینان است. اکسیژن اغلب نجات دهنده است و بدون دسترسی به اکسیژن غلیظ، بیماران به سرعت می توانند بدتر شوند. دسترسی به تجهیزات کار برای مدیریت راه هوایی، تهویه مکانیکی و نظارت بر بیمار به همان اندازه مهم است. نظارت اولیه شامل کاپنوگرافی است که دی اکسید کربن بازدمی را اندازه گیری می کند و به تأیید تهویه کافی کمک می کند. خدمات انتقال خون نیز ممکن است در دسترس نباشد یا قادر به ارائه خون سازگار کافی در کوتاه مدت نباشد. خونریزی شدید ممکن است به چندین واحد خون در مدت زمان کوتاهی نیاز داشته باشد. برای NPAP انفرادی، تجویز همزمان فرآورده های خونی، داروهای وازواکتیو، داروهای بیهوشی و پشتیبانی تنفسی می تواند بسیار دشوار باشد زیرا وضعیت بیمار به سرعت بدتر می شود.
چگونه می توان آموزش را برای تامین کنندگانی که اغلب در حین کار یاد می گیرند، بهبود بخشید؟
آموزش در حین کار باید با ممیزی منظم، نظارت، راهنمایی و آموزش بالینی پشتیبانی شود. سمینارهای ساختاریافته نیز ارزشمند هستند، به ویژه زمانی که شامل علوم پایه ضروری مانند فیزیولوژی و فارماکولوژی مرتبط با تمرین بیهوشی روزمره باشند. آموزش همچنین باید شامل شبیه سازی و یادگیری مبتنی بر مورد، همراه با فرصت هایی برای توسعه مهارت های عملی باشد. اینها شامل مدیریت ایمن راه هوایی با لوله گذاری داخل تراشه و تجویز ایمن بی حسی نخاعی است. توسعه حرفه ای مستمر برای ایجاد شایستگی، اعتماد به نفس و ایمنی بیمار ضروری است.
چگونه ابزارهای ساده ای مانند چک لیست ها و نمودارهای دوز به مراقبت ایمن تر و عادلانه تر کمک می کنند؟
چک لیست های روزانه اتاق عمل و همچنین چک لیست های قبل از عمل برای هر بیمار، می تواند بدون اضافه کردن هزینه های قابل توجه، نجات دهنده باشد. برای مؤثرتر بودن، این چک لیست ها باید با شرایط و منابع محلی تطبیق داده شوند. بسیاری از عوارض قابل پیشگیری ناشی از آماده سازی ناکافی محیط بالینی، داروها یا تجهیزات است. نمودار دوز یکی دیگر از ابزارهای ساده اما قدرتمند است. آنها به جلوگیری از اشتباهات دارویی کمک می کنند، به خصوص در موقعیت های پر استرس، در مواقع اضطراری، یا زمانی که پزشکان ساعت های طولانی کار می کنند و احساس خستگی می کنند.
چه تغییراتی برای حمایت بهتر از ارائه‌دهندگان شاغل در بیمارستان‌های راه دور مورد نیاز است؟
اطمینان از در دسترس بودن مداوم برق، آب تمیز، اکسیژن و داروها و لوازم ضروری، اولویت اصلی است. این لوازم باید مقرون به صرفه و به راحتی در دسترس باشند، به ویژه در مواقع اضطراری. مسیرهای ارجاع واضح نیز ضروری است. بیمارستان‌ها باید برنامه‌های مشخصی برای زمان انتقال بیماران و هدایت آنها داشته باشند. رویه های عملیاتی استاندارد (SOP) باید توسعه یافته و با واقعیت های محلی سازگار شوند. خدمات بیهوشی در یک بیمارستان کوچک از راه دور را نمی توان به همان روشی که در یک بیمارستان آموزشی بزرگ با پرسنل، تجهیزات، داروها و امکانات مراقبت های ویژه گسترده ارائه کرد. در بسیاری از محیط‌ها، ممکن است ترجیح داده شود که خدمات اصلی جراحی در مراکز منطقه‌ای مجهز متمرکز شوند تا اینکه در چندین امکانات کم‌منابع توزیع شوند. جابجایی بیمار در یک فاصله معقول اغلب ایمن تر از تلاش برای مقابله با عوارض شدید مانند شوک گردش خون در بیمارستانی با نیروی کم و تجهیزات کم است. بیهوشی ایمن به ارائه دهندگان آموزش دیده کافی بستگی دارد و موارد پیچیده جراحی یا مامایی ممکن است فراتر از توانایی پزشکانی باشد که آموزش تخصصی ندارند.
برای به اشتراک گذاشتن این بینش از سالها تجربه میدانی متشکریم!
#مامایی #سلامت مادر #بیهوشی #منابع کم #LICS #LMCIS #NPAPs #SOPs #SSA
