دانش خاورمیانه می‌تواند به تغذیه دنیای خشک‌تر و داغ‌تر کمک کند

تجربه خاورمیانه در مقابله با گرما می تواند برای کل جهان مفید باشدمی نویسد علی ابوسابعه، مدیرکل مرکز بین المللی تحقیقات کشاورزی در مناطق خشک (ICARDA) و مدیر منطقه ای CGIAR برای آسیای مرکزی و غربی و شمال آفریقا.

منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) خشک ترین منطقه در جهان است و از هر پنج منطقه چهار منطقه در جهان است بیشتر کشورهای تحت فشار آبی در این سیاره اما میراث او به عنوان مهد کشاورزی همچنین آن را به منبعی با ارزش فزاینده از خرد جهانی و نوآوری برای سازگاری تبدیل می کند غذا سیستم های گرم تر و خشک تر آب و هوا – چالشی که پیش روی تعداد فزاینده ای از کشورها است.

به لطف هلال حاصلخیز، منطقه ای غنی از تنوع زیستی در خاورمیانه، این منطقه شاهد بیش از 10000 سال تحول کشاورزی بوده و همچنان در خط مقدم کشاورزی دیم قرار دارد.

با افزایش دما و گسترش بیابان زایی در سرتاسر جهان، مذاکرات اقلیمی COP28 امسال در دبی (30 نوامبر تا 12 دسامبر) فرصتی به موقع برای یادگیری از تجربیات وسیع منطقه و راه حل های علمی است که کشاورزی بیابان را در مقابل احتمالات ممکن می سازد.

آنچه MENA در آب شیرین فاقد آن است، در گونه‌های گیاهی و جانوری مقاوم و باستانی و هزاره‌ها نبوغ کشاورزی جبران می‌کند.

میراث کشاورزی استثنایی و شرایط سخت منطقه به این معنی است که این منطقه گنجینه ای از “بستگان وحشی محصول” باقی می ماند – گونه های اصلی گیاهان غذایی که طی هزاران سال برای زنده ماندن از گرما، استرس آب و خاک ضعیف تکامل یافته اند.

دولت‌ها، سیاست‌گذاران و مذاکره‌کنندگان آب‌وهوا در COP28 باید به درس‌هایی از منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا توجه کنند تا امنیت غذایی را در دنیای گرم‌تر و خشک‌تر تقویت کنند.»

علی ابوسابعه، مدیرکل ایکاردا

برای دانشمندانی که به دنبال ویژگی‌های ژنتیکی در گیاهانی هستند که می‌توانند در برابر انواع تغییرات آب و هوایی که اکنون در کشورهایی مانند استرالیا، کانادا، اسپانیا و ایالات متحده یافت می‌شوند، مقاومت کنند، MENA کانونی از مواد اولیه است که از آن می‌توان محصولات انعطاف‌پذیرتر و مقاوم‌تر در برابر آب و هوا را توسعه داد.

به عنوان مثال، CGIAR به تازگی منتشر شده است شش رقم جدید مقاوم به خشکی از جو و گندم دوروم با استفاده از نمونه های ذخیره شده در یک بانک ژنتیکی محصولات تحت مدیریت مرکز بین المللی تحقیقات کشاورزی در مناطق خشک (ICARDA) در مراکش.

کشاورز عزیز القیسی به عنوان بخشی از پروژه ایکاردا برای جمع آوری داده ها در مورد ارقام بهبودیافته محصول آزمایشی گندم دوروم را در آیت بوهو، مراکش انجام می دهد. عکس: Michael Major/Crop Trust.

محصولات زراعی هوشمند CGIAR در برابر تأثیر خشکسالی که در سال گذشته تولید گندم را حدوداً کاهش داد، محافظی حیاتی است. 70 درصد در مراکش، جایی که شرایط آنقدر سخت بود که این قسمت را «خشکسالی قرن» نامیدند.

ایکاردا در 40 سال گذشته حدود 880 گونه محصول جدید را منتشر کرده است که مزایای سالانه بیش از آن را به همراه داشته است. 850 میلیون دلار آمریکا – و این فراتر از منطقه MENA است. در طول پنج سال گذشته، بیش از 120 محصول غلات و حبوبات مقاوم به آب و هوا در بیش از 20 کشور کشت شده است.

واریته های گندم متحمل به گرما CGIAR که از خویشاوندان وحشی محصول در منطقه MENA به دست می آیند، عملکرد را تا حداکثر افزایش دادند. 24 درصد در سایت های آزمایش در اتیوپی، لبنان، مراکش و سنگال.

همراه با رشد محصولات انعطاف پذیرتر، محققان کشاورزی در منطقه همچنین سیستم های هشدار اولیه پیشرفته ای را برای کمک به کشورهای منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا توسعه داده اند. اب– تاکید بر کشورها برای پیش بینی و پیش بینی بهتر خشکسالی.

دانشمندانی که روی ME خشکسالی این پروژه با همکاری دولت‌های اردن، لبنان و مراکش سیستم‌های ویژه کشوری را ساخته است که احتمال خشکسالی را طی یک تا سه ماه آینده پیش‌بینی می‌کند. این به کشاورزان و دولت‌های محلی اجازه می‌دهد تا منابع آب را به نحو احسن مدیریت کنند و تصمیمات آگاهانه‌تری برای کاشت بگیرند.

یک کشاورز در مراکش گندم دوروم جدید را به نمایش می گذارد. اعتبار: مایکل میجر.

آ شاخص خشکسالی قبلاً برای نشان دادن شرایط استرس زا و آغاز اقدامات امدادی اتخاذ شده است، و این پروژه با علاقه سایر کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا به تونس گسترش یافته است.

این منطقه همچنین نمونه قانع‌کننده‌ای از چگونگی استفاده از دانش و شیوه‌های سنتی برای تقویت امنیت غذایی ارائه می‌دهد که از طریق همکاری‌های محلی و منطقه‌ای تسریع می‌شود.

به عنوان مثال، در برنامه یکپارچه نوآوری کشاورزی بیابان به عنوان بخشی از ابتکار عمل ایالات متحده و امارات متحده عربی، ماموریت نوآوری کشاورزی (AIM) برای آب و هوابرای استفاده و گسترش شیوه های کشاورزی بیابانی در سراسر شبه جزیره عربستان و فراتر از آن.

تکنیک هایی که بهره وری را بهبود بخشیده و تغییر کرده است بیابان زایی شامل نوآوری های مدیریت آب، سبز انرژی ادغام، کشاورزی عمودی، صرفه جویی در کشاورزی و یادگیری عمیق از طریق رصد ماهواره ای

یک تکنیک جدید استفاده از یک روش باستانی است که به نام “ماراب“، که شامل ایجاد مناطقی از زمین های نسبتاً مسطح است که جریان آب را پس از بارندگی کند می کند و امکان حفظ رطوبت بیشتر و تخریب کمتر را فراهم می کند.

نشان داده شده است که کاشت مجدد گونه‌های بومی، از جمله علف‌ها و حبوبات با کاهش نیاز آبی، و کنترل چرای دام به احیای مراتع کمک می‌کند. استفاده از این فناوری در اردن به این معنی بود که تولید جو از 0.34 به 8.37 تن در هکتار افزایش یافت و به دلیل وابستگی کمتر به بارندگی غیرقابل پیش بینی، عملکرد قابل اعتمادتر شد.

از آنجایی که جهان برای محدود کردن افزایش دمای جهانی تلاش می کند، تغییرات آب و هوایی در حال حاضر با عواقب اجتناب ناپذیر هم در MENA و هم فراتر از آن در حال وقوع است.

از آنجایی که بسیاری از کشورها با شرایط گرمتر و خشک تری مواجه هستند، منطقه MENA آزمون ارزشمندی برای توانایی کشاورزی برای سازگاری است. بسیاری از نوآوری های توسعه یافته در خاورمیانه و شمال آفریقا به ابزاری برای کشاورزی در آب و هوای شدید تبدیل خواهند شد.

دولت‌ها، سیاست‌گذاران و مذاکره‌کنندگان آب‌وهوا در COP28 باید به درس‌هایی از منطقه MENA توجه کنند تا امنیت غذایی را در دنیای گرم‌تر و خشک‌تر تقویت کنند.

ایکاردا تحقیق و توسعه نوآوری های کشاورزی هوشمند با آب و هوا برای ایجاد معیشت پایدار برای کشاورزان در مناطق خشک که از بحران آب و هوایی رنج می برند.

این قطعه توسط میز جهانی SciDev.Net تولید شده است.