مقالات

COP30؟ وقت آن است که در مورد سویا در سرزمین های بومی صحبت کنیم


ما – عمدتاً ساکنان شهرها – اغلب تصویری رمانتیک از جوامع محلی داریم: ساده زیستن، کشاورزی مناظر بکر و تأمین معاش از طبیعت. COP30 این تصویر را با اشاره به مردم بومی به عنوان تقویت می کند “نگهبانان تنوع زیستی”1

در بسیاری از نقاط، به ویژه در شمال برزیل و سایر مناطق جهان، این موضوع صادق است. مناطق محلی با 85٪ از مناطق حفاظت شده زمین همپوشانی دارند و از برخی از آخرین اکوسیستم های دست نخورده روی این سیاره محافظت می کنند.2. دانش آنها برای حفاظت از تنوع زیستی و آینده ای پایدار اساسی است3. به رسمیت شناختن و حمایت از حقوق مردمان بومی ضروری است.

اما همه واقعیت های محلی شبیه روایت COP نیستند. در جنوب برزیل، جوامع بومی چندین دهه با درگیری‌های زمینی، آوارگی و ادغام اجباری در مناطق شهری مواجه بوده‌اند. اختلافات شدید بر سر شناسایی زمین امروز نیز ادامه دارد4. در برخی مناطق، گروه‌های بومی اکنون در شهرها جاسازی شده‌اند که اساساً رابطه آنها با زمین را تغییر می‌دهد.5،6.

تجارت کشاورزی – موتور اقتصاد برزیل – محرک اصلی این درگیری ها است. بیش از 20 درصد از تولید ناخالص داخلی برزیل به تولید سویا، غلات و گوشت بستگی دارد7. ایالت های جنوبی پارانا (PR)، سانتا کاتارینا (SC) و ریو گراند دو سول (RS) از بزرگترین تولیدکنندگان کشاورزی در این کشور هستند.8. گسترش تولید مستلزم زمین است و فشار بر زمین باعث تجاوز غیرقانونی به سرزمین های بومی می شود.

با استفاده از داده های عمومی، متوجه شدیم که کشت غیرقانونی سویا در اراضی بومی در جنوب برزیل افزایش یافته است به طور متوسط ​​116 درصد بین سال های 2001 و 20229. به طور خاص، پارانا (PR) دارای 127٪ افزایش است، به دنبال آن سانتا کاتارینا (SC) با ~ 121٪ و ریو گراند دو سول (RS) با ~ 106٪ (شکل 1).

شکل 1. میانگین افزایش سطح زیر کشت سویا در زمین های بومی در جنوبی ترین ایالت های برزیل.

برخی از سرزمین های بومی بودند بیش از 60 درصد از سویا پوشیده شده است. در چندین مکان، دروگرهای مدرن بزرگ در مناطق بومی کار می کنند – مناظر غیر قابل تشخیص از مزارع تجاری (شکل 2). این نه تنها اکوسیستم ها، بلکه فرضیات ما را در مورد اینکه سرزمین های بومی چگونه به نظر می رسند را مختل می کند. این جوامع با الف یک شکل منحصر به فرد از فشار: نه
برای محافظت از جنگل، اما برای پرورش آن.

برداشت در IL

شکل 2. داخل زمین محلی تجاوز شده در پارانا، ماشین های برداشت گران قیمت را نشان می دهد که آزادانه کار می کنند.

چرا اخراج بازیگران غیرقانونی کارساز نیست؟ یک راه حل ساده، حذف کشاورزان غیرقانونی است. اما سوء استفاده ها به دلیل شکست های سیستمی عمیق تر ادامه دارد. هنگامی که دولت خدمات اساسی – مراقبت های بهداشتی، حمل و نقل، کمک های اجتماعی – ارائه نمی کند، تجارت کشاورزی مداخله می کند. در ازای حداقل حمایت، آنها به زمین و نیروی کار محلی دسترسی پیدا می کنند. سویای تولید شده وارد یک “بازار موازی” می شود که کمتر از قیمت های رسمی فروخته می شود و بیشتر از جوامع محلی به نفع مشاغل کشاورزی است. این دینامیک به نابرابری داخلی دامن می زند. ما خانواده‌هایی را در همان جامعه مشاهده کردیم که از این معاملات و مزایای مالی آنها حذف شدند. در نتیجه، اجاره غیرقانونی زمین می تواند منجر به فروپاشی اجتماعی شود، جایی که درگیری های داخلی تشدید می شود و انسجام گروه را تضعیف می کند. این یک سناریوی ایده آل برای تولیدکنندگان غیر محلی سویا است تا از چنین اختلافاتی برای پیشبرد منافع اقتصادی خود بهره برداری و دستکاری کنند.

رویکردی متفاوت: قانونی کردن و تنظیم سویا در اراضی بومی. به جای نبرد در نبردی که قبلاً در زمین شکست خورده است، پیشنهاد می کنیم:

  • قانونی، نظارت بر تولید سویا در زمین های محلیساختاری مشابه تجارت منصفانه.
  • فروش با قیمت کامل– پایان بهره برداری از بازار موازی.
  • درآمد توسط جوامع بومی کنترل می شود.

قانونی‌سازی همراه با نظارت دقیق می‌تواند تضمین کند که تصمیم‌گیری‌های مربوط به استفاده از زمین در دست مردم محلی باقی می‌ماند و سود به جای بهره‌برداری بیرونی، توسعه جامعه را هدایت می‌کند.

ما ادعا نمی کنیم که کشت سویا بدون خطر است. طبقه بندی و دینامیک قدرت داخلی ممکن است ادامه داشته باشد. اما بر خلاف وضعیت فعلی، جوامع محلی این موارد را خواهند داشت:

  • کنترل بر سرزمین خود،
  • مالکیت فرآیند تولید،
  • بازده مالی که امکان توسعه اجتماعی و اقتصادی را فراهم می کند.

آیا این به تنوع زیستی آسیب می رساند؟ اجباری نیست. حفظ وضعیت موجود تقریباً تداوم تخریب بی‌نظم را تضمین می‌کند. یک سیستم نظارتی که حول اهداف تنوع زیستی طراحی شده است این فرصت را ارائه می دهد:

  • کاهش جنگل‌زدایی غیرقانونی
  • بهبود برنامه ریزی کاربری اراضی و
  • ادغام جوامع محلی در رونق اقتصادی برزیل.

تجارت کشاورزی برای اقتصاد برزیل – محلی، منطقه ای و ملی بسیار مهم است. اما نیازی نیست که رفاه به قیمت از دست دادن مردم بومی یا تنوع زیستی تمام شود. ادغام جوامع محلی در زنجیره ارزش، به جای به حاشیه راندن آنها، انگیزه های بلندمدتی برای حفاظت ایجاد می کند. ما امیدواریم که COP30 این واقعیت های پیچیده را بشناسد و از روایت های عاشقانه فراتر رود. جوامع بومی باید باشند شرکت کنندگان توسعهو نه نمادهای آن.

کاغذ

کاماروسکی، اف و موریموتو، جی (2025). زمین های بومی که به مزارع سویا تبدیل شده اند، تهدیدی برای پایداری در برزیل هستند. پایداری، 17(21)، 9918. https://doi.org/10.3390/su17219918

مراجع ذکر شده

  1. https://cop30.br/fa/news-about-cop30/guardians-of-biodiversity-brasil-coordinates-largest-indigenous-participation-in-cop-history.
  2. اشمیت، پیج ام. و مارکوس جی پیترسون. “حفاظت از تنوع زیستی و مدیریت اراضی بومی در عصر خود مختاری.” زیست شناسی حفاظت23، شماره 6 (2009): 1458-1466.
  3. براندائو، دیگو اولیویرا، جولیا آریرا و کارلوس آفونسو نوبره. “مسیرهای جنگل زدایی تا بازیابی: علم روشن است: احیای جنگل های بارانی آمازون برای کاهش تغییرات آب و هوایی و معکوس کردن از دست دادن تنوع زیستی ضروری است. دانش محلی باید نقش اصلی را ایفا کند.” گزارش NACLA برای قاره آمریکا55، شماره 2 (2023): 124-131.
  4. https://www.brasildefato.com.br/2025/07/14/jovem-guarani-e-decapitado-ao-lado-de-carta-com-ameaca-as-comunidades-indigenas-do-pr/
  5. (https://www.curitiba.pr.gov.br/noticias/adaptados-a-vida-urbana-moradores-de-aldeia-no-campo-de-santana-ainda-preseram-sua-cultura/39476;
  6. Faustino، RC، Novak، MSJ، & Motta، LT (2024). فضاهای شهری کودکان Kaingang: یادگیری فرهنگی و تاب آوری محلی در پارانا. Educar em Revista، 40e88551
  7. دا سیلوا مدینا، جی و پوکورنی، بی (2022). توسعه کشاورزی صنعتی: درس هایی از برزیل. سیاست کاربری زمین، 120106266.
  8. https://agenciadenoticias.ibge.gov.br/agencia-sala-de-imprensa/2013-agencia-de-noticias/releases/26537-ibge-preve-safra-recorde-de-graos-em-2020
  9. کاماروسکی، اف و موریموتو، جی (2025). زمین های بومی که به مزارع سویا تبدیل شده اند، تهدیدی برای پایداری در برزیل هستند. پایداری، 17(21)، 9918. https://doi.org/10.3390/su17219918


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا