“زننده و منزجر کننده” یا جواهرات دنیای طبیعت؟ تاریخچه پیچیده رابطه انسان و قورباغه

آخرین باری که قورباغه دیدید کی بود؟ شاید شما هم در باغ خود به یکی از آن‌ها برخورد کرده باشید و از دست‌های کوچک، پوست براق و لبخندی رضایت‌بخش آن شگفت زده شده باشید.

ممکن است مرتباً آنها را در اینستاگرام یا TikTok ببینید، جایی که “حساب های قورباغه” در سال های اخیر زیاد شده اند. مردم قورباغه های کارتونی شایان ستایش را به اشتراک می گذارند، روی قورباغه های بافتنی غوغا می کنند، یا عصبانی می شوند قورباغه هایی با کلاه های زیبا.

در واقع، شیفتگی ما به قورباغه ها چیز جدیدی نیست. پسندیدن تحقیقات ما پیدا کردتاریخچه رابطه انسان و قورباغه طولانی و پیچیده است – و همه آن زیبا نیست.

چرا ما قورباغه را دوست داریم

تاریخچه ای غنی از مردم دارد واقعا قورباغه های دوست داشتنی

این جالب است زیرا بسیاری از مردم پستانداران و پرندگان را به خزندگان و دوزیستان ترجیح می دهند.

اما قورباغه یک استثنا است – به دلایل زیادی. مردم تمایل به جذب چهره های نوزاد دارند. بسیاری از گونه های قورباغه دارای چشمان درشتی هستند که مشخصه حیوانات جوان از جمله انسان است.

بدون دندان و بدون دندان پنجه های تیزآنها همچنین فوراً تهدیدآمیز به نظر نمی رسند، در حالی که بسیاری از آنها رنگ پوست زیبایی دارند و برخی فوق العاده کوچک هستند.

قورباغه‌ها واقعاً جزو جواهرات دنیای طبیعی هستند، برخلاف وزغ‌ها، که – با رنگ‌های ساده‌تر و “زگیل”شان – معمولاً همان حس شیفتگی را القا نمی‌کنند.

زیبایی آنها ما را به غنای وسیع تری از طبیعت زنده متصل می کند که از دید اکثر مردم در جنگل های انبوه بارانی مناطق گرمسیری پنهان است.

و همچنین ما را به طبیعت در حیاط خلوت خودمان متصل می کنند. در زمان های خاصی از سال به طور خود به خود در باغ ها و حوض های ما ظاهر می شوند. آن‌ها می‌توانند مانند بازدیدکنندگان ویژه از این کشور احساس کنند دنیای طبیعی.

کالبد شکافی احساسات انسان نسبت به قورباغه ها

با این حال رابطه بین انسان و قورباغه همیشه آنقدر مثبت نبوده است. در واقع، قورباغه ها مکان های پیچیده ای را در فرهنگ های سراسر جهان اشغال می کنند.

در سنت غربی، میراث منابع کتاب مقدس و کلاسیک هم منفی و هم پایدار است.

اشاره به قورباغه ها در کتاب مقدس آنها را به ابزار خشم الهی مانند طاعون ازدحام تبدیل می کند.

قورباغه ها طبقه بندی های اولیه جانورشناسی مدرن را به چالش می کشند و بین طبقه بندی به عنوان مار، حشره یا خزنده جابه جا می شوند.

شاید مقاومت آنها در برابر قرار گرفتن آسان توسط انسان ها، زبان عاطفی قوی را که توسط طبیعت شناس سوئدی (و “پدر طبقه بندی مدرن”) کارل لینه در مورد آنها استفاده می شود، توضیح دهد.

هنگامی که او دوزیستان را در سال 1758 بررسی کرد Systema Naturaeاو اشاره شد:

“این حیوانات پست و نفرت انگیز به دلیل بدن سرد، رنگ پریده، اسکلت غضروفی، پوست کثیف، ظاهر خشن، چشمان حسابگر، بوی بد، صدای خشن، خانه کثیف و سم وحشتناکشان منفور هستند.”

که در علم مدرنآنها در شاخه ای از جانورشناسی، هرپتولوژی، نشسته اند که قورباغه ها را به عنوان “خزندگان” با مارها و مارمولک ها گروه بندی می کند.

قورباغه ها نیز حداقل از قرن هجدهم (یا شاید متعاقبا) در خدمت علم متضرر شده اند، زیرا به نظر می رسد به راحتی بتوان آزمایش ها را روی چندین نمونه از قورباغه ها بازتولید کرد.

قورباغه ها به ویژه برای مطالعه عضلات و اعصاب مهم هستند. این منجر به درگیری های خشونت آمیز فزاینده ای بین آزمایشگران و بدن قورباغه شد. به عنوان مثال، دانشمند ایتالیایی، لوئیجی گالوانی، در اواخر قرن هجدهم آزمایشاتی را بر روی پاهای قورباغه انجام داد تا آنچه را که او معتقد بود مطالعه کند.برق حیوانی“

از این نظر، قورباغه ها به عنوان اشیاء علمی مهم ارزش گذاری می شدند، ارزش آنها در گوشت آنها، سیستم عصبی آنها نهفته است، نه در وضعیت آنها به عنوان موجودات زنده و آگاه در جهان.

با گذشت زمان، آزمایشات با قورباغه ها فراتر از آزمایشگاه به کلاس درس منتقل شد. در دهه 1930 از دانش آموزان انتظار می رفت که قورباغه ها را پیدا کنند و آنها را برای تشریح در کلاس زیست شناسی به مدرسه بیاورند.

با این حال، این عمل تا حدودی با مخالفان بحث برانگیز بود ابراز محبت احساسی به قورباغه ها و ترس از اینکه چنین ظلم به حیوانات منجر به بربریت شود.

تشخیص شکنندگی قورباغه ها

بنابراین رابطه ما با قورباغه ها پیچیده است. از قورباغه های افسانه های ازوپ به میم پپه قورباغهما احساسات و ناامیدی های خود را به قورباغه ها نشان دادیم و از آنها برای علم و آموزش استفاده کردیم.

قورباغه ها نیز به عنوان محافظان محیط زیست، بار عمده شکست های ما را متحمل شده اند.

تا سال 1990، جهان شاهد یک الگوی جهانی کاهش جمعیت قورباغه ها بود تخریب و تخریب زیستگاه برای کشاورزی و قطع درختانو همچنین یک بیماری همه گیر جهانی دوزیستان ناشی از قارچ کیترید.

تغییرات آب و هوایی نیز زندگی بسیاری از گونه ها را دشوار می کند. در سال 2022، بیش از 40 درصد از گونه های دوزیستان (که قورباغه ها و وزغ ها بزرگترین گروه هستند) بودند. در معرض خطر انقراض است. آسیب پذیری آنها باعث شده است که قورباغه – به ویژه قورباغه درختی چشم قرمز – به طور کلی نمادی از محیط زیست باشد.

بنابراین ما باید از قورباغه ها لذت ببریم و تعجب کنیم که چقدر زیبا و خاص هستند تا زمانی که هنوز می توانیم، و در نظر داشته باشیم که چگونه می توانیم به نجات آنها کمک کنیم.

دفعه بعد که به اندازه کافی خوش شانس بودید که یک مورد را پیدا کنید باید به آن فکر کنید قورباغه.

این مقاله توسط گفتگو تحت مجوز Creative Commons. ادامه مطلب مقاله اصلی.