مردم در مورد ایمنی درمان دستی چه اعتقادی دارند؟

درمان دستی به تکنیک های درمانی «دستی» از جمله دستکاری و تحرک مفاصل ستون فقرات و همچنین ماساژ بافت نرم اشاره دارد. درمان دستی توسط فیزیوتراپیست ها، استئوپات ها، کایروپراکتیک ها و سایر پزشکان برای درمان دردهای اسکلتی عضلانی مانند کمردرد استفاده می شود.

درمان دستی ستون فقرات یک روش بی خطر برای اکثر بیماران در نظر گرفته می شود. عوارض جانبی خوش خیم، مانند درد یا سفتی پس از درمان، شایع هستند، در حالی که عوارض جانبی جدی نادر هستند. [1,2]. با این حال، گفتگو در مورد درمان دستی، به ویژه دستکاری ستون فقرات، می تواند با نگرانی در مورد خطر شکل بگیرد. [3].

اما نظر بیماران در مورد ایمنی درمان دستی چیست؟ درک اینکه بیماران در مورد درمان دستی چه اعتقادی دارند، از جمله اینکه آیا آنها معتقدند این درمان ها بی خطر هستند، انگیزه مطالعه کیفی ما را فراهم کرد. برای پاسخ به این سوال، با 21 شرکت‌کننده با تجربه کمردرد، که از منطقه لندن در بریتانیا استخدام شده‌اند، با سطوح مختلف تجربه درمان دستی مصاحبه کردیم.

درباره باورهای بیماران در مورد ایمنی درمان دستی چه آموخته ایم؟

یک یافته کلیدی سطح قابل توجهی از اعتماد بیماران به متخصص کایروپراکتیک بود. هنگامی که این اعتماد ایجاد شد، اکثر شرکت‌کنندگان بسیار مطمئن بودند که نگرانی‌های ایمنی کمی دارند یا اصلاً نگرانی‌های ایمنی ندارند، همانطور که این شرکت‌کننده بیان کرد:

“اگر نگرانی داشتم، نمی رفتم […] من 100% به او ایمان و اعتماد داشتم [the manual therapist]”

با این حال، برخی از شرکت کنندگان نگرانی های مهمی را در مورد درمان دستی به عنوان یک روش درمانی بیان کردند. اکثر شرکت کنندگان با درد مرتبط با درمان راحت بودند، به خصوص زمانی که با مزایای درک شده جبران می شد. برای برخی، نگرانی در مورد درد در طول یا بعد از درمان به عنوان مانعی برای جستجوی مراقبت عمل می کند:

اما بدیهی است که اینطور است [manual therapy] واقعا خوب کار میکنه می دانید، این یک نکته مثبت است، اگرچه نمی دانم که آیا می خواهم این همه درد را تحمل کنم یا نه.

بیماران معمولاً باورهای مکانیکی اساسی در مورد نحوه عملکرد درمان دستی دارند. بسیاری در مورد ساختار ستون فقرات و مکانیسم دقیق آن مطمئن نبودند. اکثر شرکت کنندگان درمان را به عنوان القای حرکت در ستون فقرات برای بهبود انعطاف پذیری توصیف کردند. با این درک، برخی از شرکت کنندگان معتقدند که نیروی بیش از حد می تواند به طور بالقوه باعث آسیب شود.

برخی از شرکت کنندگان ستون فقرات خود را آسیب پذیر و در معرض آسیب ناشی از درمان دستی می دیدند. این نگرانی ها گاهی با تمایل به تصویربرداری برای رد بیماری های زمینه ای جدی قبل از درمان مرتبط است. به عنوان مثال:

«اجازه بدهید اول یک عکس اشعه ایکس بگیرم تا ببینم خراب است یا نه […] او می تواند آن را ماساژ دهد، او می تواند آن را بدتر کند. ابتدا باید قبل از شروع بررسی کنید که آیا ترک مو دارید یا خیر. این نظر من است.»

جالب توجه است، برخی از شرکت‌کنندگان بر اهمیت ویژگی‌های بالینی، از جمله سن، شغل، تحصیلات، آموزش، و تجربه بالینی تأکید کردند که بر باورهای آنها در مورد ایمنی تأثیر گذاشت:

من احتمالاً پیش یک استئوپات یا متخصص کایروپراکتیک مرد 25 ساله نمی روم زیرا فکر می کنم آنها احتمالاً قدرت خود را نمی دانند و هنوز چیزی در بدن آنها شکسته نشده است، بنابراین آنها کمتر به بدن افراد دیگر توجه می کنند.

بسیاری از شرکت کنندگان، دستکاری ستون فقرات را یک نوع جداگانه از درمان دستی می دانستند. اغلب به عنوان پتانسیل ارائه منافع بیشتر، اما همچنین خطر بیشتر تلقی می شد. این اغلب با یک احساس “کلیک” شنیداری که به عنوان حفره شناخته می شود، صدای ترکیدن یا ترک خوردن اغلب با دستکاری ستون فقرات همراه است. برخی از بیماران این را منفی می بینند:

“آن صدا [cavitation] خوشایند نیست […] وقتی این صدا را می شنوید، بلافاصله چیزی منفی را با آن مرتبط می کنید.

پیامدهای عمل بالینی چیست؟

این یافته ها اهمیت ارتباط روشن و متعادل در مورد ایمنی درمان دستی را برجسته می کند. متخصصان درمان دستی باید به انتقال خطر به روشی که برای بیماران، مراقبان و سایر متخصصان مراقبت های بهداشتی دقیق و قابل دسترس باشد ادامه دهند. پیام کلی باید این باشد که درمان دستی یک گزینه درمانی نسبتاً ایمن است، در حالی که نیاز مداوم به کاهش احتمال و شدت عوارض جانبی را تشخیص می دهد.

ارتباط بالینی موثر یک طرفه نیست. علاوه بر اینکه پزشکان خطرات، مزایا و راه‌های جایگزین را توضیح می‌دهند، بیماران باید اطلاعات مرتبط از جمله سابقه پزشکی گذشته، داروهای فعلی و پاسخ‌های قبلی به درمان را افشا کنند.

درک باورهای بیماران در مورد ایمنی درمان دستی برای تصمیم گیری مشترک موثر ضروری است. برخی از بیماران ممکن است نگرانی های جدی داشته باشند که باید قبل از شروع مراقبت برطرف شوند. در برخی موارد، تغییر در درمان ممکن است ضروری باشد، در حالی که در برخی دیگر، درمان دستی ممکن است بر اساس ترجیح بیمار مناسب ترین گزینه نباشد.

بیماران باید با راهبردهای خود مدیریتی برای اثرات رایج و کوتاه مدت مانند درد آماده شوند. پزشکان باید راهنمایی روشنی در مورد اینکه در صورت بدتر شدن علائمشان چه باید بکنند، از جمله زمانی که با پزشک کایروپراکتیک تماس بگیرند یا اگر علائم نشان دهنده یک بیماری زمینه ای جدی تر باشد، به دنبال مراقبت های پزشکی اورژانسی باشند.

بعد چی

باورهای بیمار به عنوان یک حوزه مهم و نسبتاً مورد مطالعه در تحقیقات درمان دستی باقی مانده است. ما در حال حاضر در حال توسعه پرسشنامه ای برای سنجش باورهای بیماران در مورد فواید و خطرات درمان دستی هستیم. چنین ابزاری می تواند به پزشکان کمک کند تا دیدگاه بیمار را قبل از اتخاذ تصمیمات درمانی بهتر درک کنند.

تحقیقات آینده می‌تواند بررسی کند که آیا این باورها بر نتایج درمان، از جمله تجربه عوارض جانبی تأثیر می‌گذارند، و اینکه آیا می‌توانند به پیش‌بینی پاسخ به مراقبت کمک کنند. هدف ما حمایت از رویکردهای آگاهانه تر و بیمار محور در درمان دستی است.

مراجع

[1] سوییت جی، فینچ آر. خطرات درمان دستی ستون فقرات چیست؟ نمای کلی محدوده برای پزشکان. کایروپراکتیک و درمان های دستی. 2017; 25 (1): 37.

[2] Daniels CJ، Farabaugh RJ، Salsbury SA، و همکاران. عوارض جانبی در میان بزرگسالان مسن دریافت کننده دستکاری ستون فقرات کایروپراکتیک و درمان های مرتبط: یک بررسی سیستماتیک به روز شده. کایروپراکتیک و درمان های دستی. 2026

[3] ارنست ای. اثرات نامطلوب دستکاری ستون فقرات: یک بررسی سیستماتیک. مجله انجمن سلطنتی پزشکی. 2007; 100 (7): 330-8.